Ile liter ma alfabet polski?

32, w tym 9 ze znakami diakrytycznymi. Q, v i x występują tylko w wyrazach obcych.

Czym różni się „ó” od „u”?

Niczym w wymowie — to ta sama głoska. Różnica jest tylko w pisowni.

Jak czytać „rz”?

Tak samo jak „ż”: rzeka, morze. Po p, t, k, ch brzmi bezdźwięcznie, jak „sz”: przez, trzy.

Gdzie pada akcent w polskim?

Zwykle na przedostatnią sylabę wyrazu.

Alfabet polski i wymowa: 32 litery, ą, ę, sz, cz, rz

Opublikowano 29 października 2026

Alfabet polski ma 32 litery. Dziewięć z nich ma znaki diakrytyczne: ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż. Litery q, v i x pojawiają się tylko w wyrazach obcych i nie należą do podstawowego alfabetu. Do tego dochodzą dwuznaki — dwie litery na jedną głoskę: ch, cz, dz, dź, dż, rz, sz.

W skrócie

Kolejność: a ą b c ć d e ę f g h i j k l ł m n ń o ó p r s ś t u w y z ź ż.
Jedna głoska, dwie pisownie: ó i u, ż i rz, h i ch. Brzmią tak samo; różnicę trzeba zapamiętać z wyrazem.
Akcent pada zwykle na przedostatnią sylabę: PRA-ca, ję-ZY-ka, u-ni-wer-SY-tet.

Jakie litery ma alfabet polski?

W kolejności alfabetycznej: a ą b c ć d e ę f g h i j k l ł m n ń o ó p r s ś t u w y z ź ż. Litery ze znakami mają w słowniku własne miejsce: „ą” stoi po „a”, „ó” po „o”, więc „troska” stoi przed „trójką”.

Jak czytać litery, których nie ma w innych językach?

Litera	Głoska	Przykład	Jak brzmi
ą	[ɔ̃]	są, wąski	nosowe „o”
ę	[ɛ̃]	język, idę	nosowe „e”; na końcu wyrazu często jak „e”
ó	[u]	góra, mówić	to samo co „u”
ł	[w]	łyżka, był	jak „u” niezgłoskotwórcze
ć / ci	[t͡ɕ]	ćma, ciepło	miękkie, cieńsze niż „cz”
ś / si	[ɕ]	środa, siostra	miękkie, cieńsze niż „sz”
ź / zi	[ʑ]	źle, zima	miękkie, cieńsze niż „ż”
ń / ni	[ɲ]	koń, nie	miękkie „n”
ż / rz	[ʐ]	żaba, rzeka	dwie pisownie jednego dźwięku
c	[t͡s]	córka, noc	jedna głoska, nie „k”
w	[v]	woda, wino	jak „f” dźwięczne
y	[ɨ]	syn, ryba	inne niż „i”
h / ch	[x]	herbata, chleb	dwie pisownie jednego dźwięku

Przed samogłoską miękkość zapisuje się przez „i”: ciepło, siostra, zima, nie — a nie ćepło, śostra. Na końcu wyrazu i przed spółgłoską piszesz kreskę: koń, ćma, środa.

Dwuznaki: cz, sz, dz, dź, dż

Litera	Głoska	Przykład	Jak brzmi
cz	[t͡ʂ]	czas, często	twardsze niż „ć”
sz	[ʂ]	szkoła, kasza	twardsze niż „ś”
dz	[d͡z]	dzwon, bardzo	dźwięczne „c”
dź / dzi	[d͡ʑ]	dźwięk, dziecko	miękkie, dźwięczne „ć”
dż	[d͡ʐ]	dżem, dżungla	dźwięczne „cz”

„Cz” i „ć”, „sz” i „ś”, „ż” i „ź” to różne głoski: „czas” i „ciasto”, „szum” i „śmiech”. Kto wymawia je tak samo, myli też pisownię.

Gdzie pada akcent?

Zwykle na przedostatnią sylabę: POL-ska, je-STEM, eg-za-MI-nu. Wyjątki są nieliczne — kilka wyrazów pochodzenia greckiego i łacińskiego oraz formy czasu przeszłego z -śmy, -ście: ro-BI-liś-my w starannej wymowie.

Egzamin ustny

Część ustną egzaminu państwowego opisuje wpis ustny egzamin państwowy, ustny telc — ustny telc: jak jest oceniany. W części pisemnej „ó” i „u”, „rz” i „ż” brzmią tak samo, więc pisownię trzeba znać z wyrazem.