Jak napisać charakterystykę osoby po polsku: wzór na egzamin B1 i B2
Opublikowano 29 października 2026
Charakterystyka przedstawia człowieka: kim jest dla ciebie, jak wygląda (krótko), jaki ma charakter i — najważniejsze — po czym to widać. Każdą cechę popierasz przykładem z życia tej osoby. Kończysz własną oceną. Tym różni się od opisu osoby, który zatrzymuje się na wyglądzie.
W skrócie
- Pięć części: kto to jest, wygląd w dwóch zdaniach, cechy charakteru z przykładami, zainteresowania, twoja ocena.
- Każda cecha z dowodem: nie „jest uczynna”, tylko „jest uczynna — robi zakupy dla sąsiada”.
- Na egzaminie państwowym: na B1 — w 5 z 14 arkuszy w bibliotece, jako długi tekst, 160–175 słów; na B2 — w 2 z 9 arkuszy w bibliotece, jako krótki tekst, 150 słów.
Na B1 rozporządzenie wymienia „charakterystykę osoby”; na B2 — charakterystykę, która może dotyczyć osoby, ale też środowiska albo elementów rzeczywistości. W arkuszach w bibliotece to zawsze osoba: członek rodziny, sportowiec, nauczyciel, ktoś, kogo podziwiasz.
Kiedy ta forma jest na egzaminie?
- Na B1 — w 5 z 14 arkuszy w bibliotece, jako długi tekst, 160–175 słów
- Na B2 — w 2 z 9 arkuszy w bibliotece, jako krótki tekst, 150 słów
W części pisemnej egzaminu państwowego piszesz dwa teksty — krótki i długi — z jednego z trzech zestawów do wyboru, więc tej formy nie musisz wybierać. Arkusz drukuje dla całej części trzy kryteria: realizację zadania, zakres środków językowych i poprawność — 30 pkt na B1 i 40 pkt na B2 za oba teksty razem. Ile z tego przypada na jeden tekst, Komisja nie publikuje. Całą część pisemną opisuje strona pisanie.
Jak napisać charakterystykę krok po kroku?
- Wstęp: kim jest ta osoba i skąd ją znasz.
- Wygląd: dwa–trzy zdania, nie więcej — to nie jest opis.
- Charakter: dwie–trzy cechy, każda z przykładem zachowania; jedna wada, jeśli pasuje.
- Zainteresowania albo to, czym się zajmuje.
- Zakończenie: co o niej myślisz i za co ją cenisz.
Zwroty do charakterystyki
| Wstęp, wygląd, cechy | Wady, zainteresowania, ocena |
|---|---|
| Chcę przedstawić… / Osoba, o której piszę, to… | Znamy się od… / Poznaliśmy się… |
| Jest wysoka, ma krótkie siwe włosy i… | Na pierwszy rzut oka wydaje się… |
| Jest bardzo cierpliwa / pracowita / uczynna. | Najlepiej świadczy o tym to, że… |
| Jej wadą jest… / Czasem bywa… | W wolnym czasie interesuje się… |
| Bardzo ją cenię za… / Podziwiam ją za… | Chciałabym / Chciałbym być taka / taki jak ona. |
Wzór charakterystyki (163 słowa)
Moja sąsiadka, pani Irena
Chcę przedstawić panią Irenę, moją sąsiadkę z Wrocławia. Znamy się od trzech lat, od dnia, w którym zgubiłam klucze, a ona zaprosiła mnie na herbatę.
Pani Irena ma siedemdziesiąt lat, krótkie siwe włosy i zawsze uśmiechnięte oczy. Na pierwszy rzut oka wydaje się poważna, ale wystarczy z nią chwilę porozmawiać, żeby zobaczyć, jak jest ciepła i zabawna.
Jej najważniejszą cechą jest uczynność. Najlepiej świadczy o tym to, że robi zakupy dla starszego sąsiada z parteru i podlewa kwiaty wszystkim, którzy wyjeżdżają. Jest też bardzo cierpliwa: przez pierwszy rok poprawiała mój polski i nigdy się nie zniecierpliwiła. Jej wadą jest chyba tylko to, że czasem za dużo martwi się o innych.
W wolnym czasie pani Irena czyta kryminały i piecze ciasta, których nikt na naszej klatce nie potrafi odmówić. Dwa razy w tygodniu chodzi też na basen i na zajęcia z tańca dla seniorów.
Bardzo ją cenię za życzliwość i optymizm. Chciałabym w jej wieku mieć tyle energii co ona.
Wygląd zajmuje dwa zdania, a każda cecha ma swój przykład. Ocena jest na końcu. Tekst jest nasz, nie z arkusza.