Karta rezydenta długoterminowego UE: wymagania, polski B1 i opłata
Opublikowano 29 października 2026
Zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE dostajesz po 5 latach legalnego i nieprzerwanego pobytu w Polsce, jeśli masz stabilny dochód, ubezpieczenie zdrowotne i potwierdzoną znajomość polskiego co najmniej na B1. Zezwolenie jest bezterminowe; karta, która je potwierdza, jest ważna 5 lat. Opłata skarbowa wynosi 640 zł, a wojewoda ma 6 miesięcy na decyzję.
W skrócie
- 5 lat legalnego, nieprzerwanego pobytu: żadna przerwa dłuższa niż 6 miesięcy, wszystkie razem nie dłużej niż 10.
- Dochód ponad próg pomocy społecznej przez ostatnie 3 lata, ubezpieczenie zdrowotne, tytuł do mieszkania.
- Polski co najmniej B1: certyfikat z wykazu ministra (państwowy albo telc), świadectwo polskiej szkoły albo dyplom studiów po polsku.
Jakie są warunki?
| Warunek | Co dokładnie | Przepis |
|---|---|---|
| Pobyt | 5 lat legalnie i nieprzerwanie, bezpośrednio przed wnioskiem | art. 211 ust. 1 |
| Dochód | stabilny i regularny, wyższy niż próg pomocy społecznej — na ciebie i każdą osobę na utrzymaniu, przez ostatnie 3 lata (z Niebieską Kartą UE — 2) | art. 211 ust. 1 pkt 1, ust. 2 |
| Ubezpieczenie | ubezpieczenie zdrowotne w NFZ albo polisa pokrywająca leczenie w Polsce | art. 211 ust. 1 pkt 2 |
| Polski | co najmniej B1: certyfikat z wykazu, świadectwo szkoły albo dyplom studiów po polsku | art. 211 ust. 1 pkt 3, ust. 3 |
| Mieszkanie | tytuł prawny do lokalu; użyczenie liczy się tylko od bliskiej rodziny | art. 219 ust. 2, 3 |
Jak liczy się pięć lat?
Pobyt jest nieprzerwany, jeśli żadna przerwa nie trwała dłużej niż 6 miesięcy, a wszystkie razem nie przekroczyły 10 miesięcy w ciągu pięciu lat. Limit nie obejmuje m.in. wyjazdów służbowych dla polskiego pracodawcy i praktyk w ramach polskich studiów. Pobyt na zezwoleniu na studia liczy się w połowie. Nie liczy się w ogóle m.in. pobyt pracownika delegowanego, na wizie Schengen w określonych celach i w ramach małego ruchu granicznego (art. 212).
W dniu wniosku nie możesz przebywać w Polsce na podstawie, która zamyka drogę: na studiach, w toku postępowania o ochronę międzynarodową, na zgodzie humanitarnej albo tolerowanej (art. 213). Wtedy wojewoda nie wszczyna postępowania.
Jaki polski i jaki dokument?
Ustawa wymaga potwierdzonej znajomości polskiego co najmniej na B1. Wystarczy certyfikat z wykazu w rozporządzeniu ministra — państwowy albo telc — świadectwo ukończenia szkoły w Polsce z polskim językiem wykładowym albo dyplom studiów w Polsce po polsku. Dzieci poniżej 16 lat nie muszą niczego przedstawiać. Który certyfikat wybrać, rozstrzyga strona polski do karty pobytu; co zastępuje egzamin — wpis certyfikat bez egzaminu.
Jak złożyć wniosek?
- Wniosek na formularzu składasz osobiście u wojewody właściwego dla miejsca pobytu, najpóźniej w ostatnim dniu legalnego pobytu (art. 202, 223).
- Dołączasz zdjęcie, ważny paszport, tytuł do mieszkania i dokumenty potwierdzające dochód, ubezpieczenie i polski; urząd pobiera odciski palców (art. 219).
- Płacisz 640 zł opłaty skarbowej.
- Wojewoda wydaje decyzję w 6 miesięcy od kompletnego wniosku; odwołanie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozpatruje w 90 dni (art. 210).
Co po decyzji?
Zezwolenie jest na czas nieoznaczony, a karta pobytu — na 5 lat; kolejną wymieniasz bez nowego postępowania. Zezwolenie można stracić, jeśli wyjedziesz z Polski na ponad 6 lat albo z Unii na 12 miesięcy z rzędu (art. 215). Wygasa w dniu, w którym zostajesz obywatelem polskim. Karta rezydenta otwiera drogę do obywatelstwa po kolejnych latach — opisuje to wpis obywatelstwo: wymagania.
Stan prawa na 29 października 2026. Formularz i listę dokumentów potwierdź w urzędzie wojewódzkim, w którym składasz wniosek.